Kapan

Merdivenlerden iniyorsun. Tek tek en dibe doğru, karanlığın kucağına doğru. Arkandan çığlık sesleri geliyor. Dönüp elini uzatıp kurtarmak istiyorsun. Ne önünü görebiliyorsun ne de hareket etmeye cesaretin var. Keşke her şey eskisi gibi olsa diyorsun. O zaman bu kadar karanlık gelmezdi bodrumdaki merdivenler. O zaman belki arkanı dönüp çığlığa yönelirdin ve kurtarırdın. Bunu sen de biliyorsun kurtabilirdin. Hiç bir şey eskisi gibi değil. Gözlerini kapatıp, çığlığı duymazdan geliyorsun. İyice sıkıyorsun gözlerini ve yumruklarını. Sıkmaktan kasılıp titriyorsun. Bir süre sonra yumruklarını gevşetip gözlerini açıyorsun. Karanlıkta kapanan gözlerin aydınlığa açılıyor. Çığlık kesiliyor daha çok bir inlemeye dönüşüyor. Kenarda köşede duran garip bir hayvan inliyor. Yardım edilecek bir tarafı yok, biliyorsun ve arkanı dönüp gidiyorsun. Çok geç o nankör için.