İyi

Tam da karşımda duruyor. Uzanabileceğim kadar ama dokunabileceğim kadar değil. Dokunursam bozulacak kırılacak gibi. Ben sadece uzaktan izliyorum. Onu mu yoksa simgelediğini mi seviyorum bilmiyorum. İlk o dokunuyor sırtıma  devam et dermişçesine. Evet edeceğim biliyorum. yapabilirsin diyor başarabilirsin. Bende inanmaya başlıyorum. Kendime geliyorum diyorum kendime ama daha çok ona doğru gidiyorum. Ben ona iyi diyorum. Sadece iyi gerisini getirmeye gerek duymuyorum. İyi insan, sevgili ve ya arkadaş dediğim gibi gerisini hiç getirmeye gerek yok. Böyle sade "iyi" iyi aynı onun gibi. Ve hala benim değil böyle daha iyi.